ღ°•.♥.•° Kusosad °•.♥.•°ღ

 

อยู่ ๆ ก็อยากอัพสเปช พอเปลี่ยนไปเขียนบล๊อกเลยไม่ได้มาอัพที่นี่

ชีวิตก็ยังอยู่ดีมีสุข จริง ๆ แล้วอยากมีแฟนด้วย เหอ ๆ แต่ก็นะ ...

นึกว่าเทอมนี้จะสบาย ที่ไหนได้ต้องสละทั้งเจ็ดวัน  กินอยู่ในมหาลัย เห้ออ

เหนื่อยแต่ทน เพราะใคร ๆ ก็บอกว่าเหนื่อยแล้ว เดี๋ยวก็สบาย

สบายตอนไม่หายใจแล้วรึเปล่า ... ไม่ไหวนะ ชีวิตศรีวิไลซ์ยังไม่เริ่มเลย

 

เชียงใหม่หนาวแล้วนะ .... มีใครอยากมาเที่ยวหากันบ้างไหม ?

 

 

 

 

 

 

รู้สึกว่าวันนี้หมดสภาพมาก ก่อนไปเรียนเตรียมใจไว้แล้วนะ

ว่ายังไงก็จะรับทุกอย่าง โดนว่ายังไงก็จะไม่เก็บมาคิด

ไม่เคยต้องเครียดมากขนาดนี้ เราโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ

ถ้าเราดีเขาคงไม่ว่า แต่บอกกันดี ๆ เราก็รู้เรื่อง เรามีความรู้สึก

 

แต่พอหมดคาบแล้วกลับมาห้อง อยากจะเขาหัวโขกผนังตาย

บางทีคำพูดมันก็ทำร้ายเราได้เหมือนกันนะ

เพื่อนบอกว่าอาจารย์แกรักหรอกแกเลยว่าเรา . . . . เหรอ

ทำไมเราไม่รู้สึกเลยอ่ะ อีกอย่างเราเริ่มหมดความศรัทธาแล้ว

 

ขอทนไปให้หมดเทอมนี้แหละ . . . พอกันที

บางครั้งเวลากลั้นน้ำตาไม่ไหว . . ก็ต้องปล่อยมันออกมา

 

 

 

อยู่ ๆ ก็คิดถึงเพื่อนขึ้นมาซะงั้น ..

งอนสุด ๆ เมื่อต้นเดือนหนีเที่ยวสเม็ดกันไม่บอกกล่าวอ่ะ เหอะๆ 

วันนี้เห็นออนอยู่หนึ่งชีวิตคือ โอ๊บ

เลยเข้าไปทักอัพเดทข่าวสารสักหน่อย

คนแรกยะ กำลังเห่อจะได้ลูกสาว น้ำหวานใกล้คลอดละ ตั้งชื่อรอแล้วว่าน้องน้ำใส ^^

คนที่สองใหม่ ทำงานที่เดียวกับยะ สบายดีตามประสา ส่วนน้าอึง กำลังจะหัดเล่น MSN

โอ๊บก็เป็นลูกจ้างที่บ้านตัวเอง ขายข้าวสาร ... ตั้มไปขายกระเบื้องที่บุญถาวร ซะงั้น

ออยตกงาน ดูแลพี่ชายที่ป่วย น่าสงสารมาก ลืมอีกคนไอ้ยา มันบอกว่ามันเป็นครีเอทีฟ!!

มาสาว ๆ บ้าง อิเตยไม่ทำงานเลยหลังจากเรียนจบ สบายสุด ๆ เพราะแฟนรวย!!

อ๋อมได้ลูกชาย นิดได้ลูกชาย แอมทำงานบริษัทแห่งหนึ่ง เค้กทำที่สธ.

หมวยก็รวยเละอยู่ทรูฟิสเนส  อ้อมน่าจะยังเป็นครูที่สุราษฏร์เหมือนเดิม ....

ส่วนเราก็ตั้งหน้าตั้งตา...ทรมานกับสิ่งที่เลือกต่อไป เฮ้ออออออ

 

 

นี่ละนะช่วงของชีวิตหลังจากนี้อีกหนึ่งเดือน หรือหนึ่งปี สองปี

เพื่อนเราอาจจะเปลี่ยนอาชีพไปละก็ได้

นานแล้วที่ไม่ได้คุยกับเพื่อนบ้างคน อาศัยถามกันเอาแบบนี้แหละ

แค่รู้ว่าเพื่อนยังสบายดี ไม่เจ็บป่วย ก็ดีละเนาะ

มีโอกาสคงได้เจอกันเน่นอน....คิดถึงทุกคนเหมือนเดิม

 

 

แต่ที่ไม่เหมือนเคยคือได้รับคำชมจากอาจารย์ด้วย
อาจารย์บอกว่าพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะ ..

กำลังใจนี่เพิ่มขึ้นเป็นกองเลยล่ะ
เราก็ได้แต่ยิ้มเพื่อเป็นการขอบพระคุณอาจารย์ ^^"

ให้รางวัลตัวเองซะหน่อย
ซื้อกุหลาบหอม ๆ ให้ตัวเอง ฮ่า ๆ

มองแล้วก็สดชื่นดี ..

ขอบคุณโปสการ์ดที่ส่งมาถึง

ในนั้นบอกเราว่า "ถ้าใจป่วย กายจะป่วยตาม"

เราเชื่ออย่างนั้นเหมือนกัน เลยพยายามมองโลกในแง่ดีเอาไว้เยอะ ๆ

โปสการ์ดรูปหงส์ทำให้เราคิดถึงปางอุ๋งแล้วล่ะสิ

หนาวนี้ต้องไปหาสักหน่อยแล้ว

ปายหน้าฝนที่วางแผนไว้ก็อดละ เพราะไม่มีสอบก็เรียน ซะงั้น เห้อออ

เรียนหนังสือกับทำงานอันไหนเหนื่อยกว่ากันล่ะเนี่ยะ

 

 

แต่วันนี้ แต้งกิ้วทีเช่อนะคะ

^3^

...

 

1

อาทิตย์กว่า ๆ แล้วที่เชียงใหม่

เหงามากๆ วันที่ส่งพ่อกลับบ้าน

กลับมาที่หอ ไม่รู้จะคุยกับใคร !

 

2

นอกจากเรียนหนังสือแล้ว

ตอนนี้กำลังเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว

อย่างพอเพียงและมีความสุข

 

3

สถานะภาพนักศึกษาที่คืนมาอีกครั้ง

ดูหนักหน่วงมาก ... แต่ก็ต้องสู้ต่อไป

ลงเรื่อแล้วนี่นา ต้องพายให้ถึงฝั่ง

 

4

เคยได้ยินว่าการที่เราอยู่กับตัวเอง

จะได้ยินเสียงใจตัวเองชัดขึ้น

แน่นอน ... เรากำลังพยายามฟังเสียงนั้น

 

5

ตอนนี้สภาพจิตใจโอเค ... อยู่ได้

คิดถึงบ้านบ้างบางเวลา

แต่รสชาติของชีวิต ก็แบบนี้แหละเนาะ